होम

 जैन धर्म 

 तीर्थकरों 

 जैन साहित्य     

जैन आचार्य

जैन पर्व

 जैन तीर्थ

होम(Home)>
जैन धर्म(Jain Dharma) >

 

 

 

 

 

 

 

 एकीभावस्तोत्रम्
  
[श्रीवादिराज]             
 एकीभावं गत इव मया यः स्वयं कर्म-बन्धो
घोरं दुःखं भव-भव-गतो दुर्निवारः करोति|
तस्याप्यस्य त्वयि जिन-रवे भक्तिरुन्मुक्तये चेत्
जेतुं शक्यो भवति न तया कोऽपरस्तापहेतुः|1|
  

ज्योतीरुपं दुरित-निवह-ध्वान्त-विध्वंस-हेतुं
त्वामेबाहुर्जिनवर चिरं तत्त्व-विद्याभियुक्ताः |
चेतोवासे भवसि च मम स्फार-मुभ्द्रासमान-
स्तस्मिन्नंहः कथमिव तमो वस्तुतो वस्तुमीष्टे|2| 

आनन्दाश्रु-स्नपित-वदनं गद् गदं चाभिजल्पन्
यच्श्रायेत त्वयि द्दढ-मनाः स्तोत्र-मन्त्रैर्भवन्तम्|
तस्याभ्यस्तादपि च सुचिरं देह-वल्मीक-मध्यात्
निष्कास्यन्ते विविध-विषम-व्याधयः काद्रवेयाः|3| 

प्रागेवेह त्रिदिव-भवनादेष्यता भव्य-पुण्यात्
प्रथ्वी-चक्रं कनकमयतां देव निन्ये त्वयेदम्|
ध्यान-द्वारं मम रुचिकरं स्वान्त-गेहं प्रविष्टः
तत्किं चित्रं जिन वपुरिदं यत्सुवर्णीकरोषि|4| 

लोकस्यैकस्त्वमसि भगवन्निर्निमित्तेन बन्धु-
स्त्वय्येवासौ सकल-विषया शक्तिरप्रत्यनीका|
भक्ति-स्फीतां चिरमधिवसन्मामिकां चित्र-शय्यां
मय्युत्पन्नं कथमिव ततः क्लेश-यूथं सहेथाः|5| 

जन्माटव्यां कथमपि मया देव दीर्घं भ्रमित्वा
प्राप्तैवेयं तव नय-कथा स्फार-पीयूष-वापी|
तस्या मध्ये हिमकर-हिम-व्यूह-शीते नितान्तं
निर्मग्नं मां न जहति कंथ दुःख-दावोपतापाः|6|

पाद-न्यासादपि च पुनतो यात्रया ते त्रिलोकीं
हेमाभासो भवति सुरभिः श्रीनिवासश्र्व्र पद्मः|
सर्वागेंण स्पृशति भगवंस्त्वय्यशेषं मनो मे
श्रेयः किं तत्स्वयमहरर्यन्न मामभ्युपैति|7|

पश्यन्तं त्वद्वचनममृतं भक्ति-पात्र्या पिबन्तं
कर्मारण्यात्पुरुषमसमानन्द-धाम प्रविष्टम्|
त्वां दुर्वार-स्मर-मद-हरं त्वत्प्रसादैक-भूमिं
क्रूराकाराः कथमिव रुजा-कण्टका निर्लुठन्ति|8|

पाषाणात्मा तदितरसमः केवलं रत्न-मूर्तिः
मानस्तम्भो भवति च परस्ताद्दशो रत्न-वर्गः|
द्दष्टि-प्राप्तो हरित स कथं मान-रोगं नराणां
प्रत्यासत्तिर्यदि न भवतस्तस्य तच्छक्ति-हेतुः|9|

ह्रद्यः प्राप्तो मरुदपि भवन्मूर्ति-शैलोपवाही
सद्यः पुंसां निरवधि-रुजा-धूलिबन्धं धुनोति|
ध्यानाहूतो ह्रदय-कमलं यस्य तु त्वं प्रविष्टः
तस्याशक्यः क इह भुवने देव लोकोपकारः10|

जानासि त्वं मम भव-भवे यच्च याद्दक्च दुःखं
जातं यस्य स्मराणमपि मे शस्त्रवन्निष्पिनष्टि|
त्वं सर्वेशः सकृप इति च त्वामुपेतोऽस्मि भक्त्या
यत्कर्तव्यं तदिह विषये देव एव प्रमाणम् |11|

प्रापद्दैवं तव नुति-पदैर्जीवकेनोपदिष्टैः
पापाचारी मरण-समये सारमेयोऽपिसौख्यम्|
कः सन्देहो यदुपलभते वासव-श्री-प्रभुत्वं
जल्पञ्जाप्यैर्मणिभिरमलैस्त्वन्नमस्कार-चक्रम|12|
  

शुद्धे ज्ञाने शुचिनि चरिते सत्यपि त्वय्यनीचा
भक्तिर्नो चेदनवधि-सुखावञ्चिका कुञ्चिकेयम्|
शक्योद्वाटं भवति हि कथं मुक्ति-कामस्य पुंसो
मुक्ति-द्वारं परिद्दढ-महामोह-मुद्रा-फवाटम्|13|      
      

प्रच्छन्नः खल्वयमघमयैरन समन्तात्
पन्था मुक्तेः स्थपुटित-पदः केश-गर्तैरगाधेः|
तत्कस्तेन ब्रजति सुखतो देव तत्त्वावभासी
यद्यग्रेऽग्रे न भवति भवभ्द्रारती-रत्न-दीपः|14|

आत्म-ज्योति र्निधिरनवधिर्द्रष्टुरानन्द-हेतुः
कर्म-क्षोणी-पटल-पिहितोयोऽनवाप्यः परेषाम्|
हस्ते कुर्वन्त्यनतिचिरतस्त भवभ्द्रक्तिभाजः
स्तोत्रैर्बन्ध-प्रक्रति-परुषोद्दाम-धात्री-खनित्रैः|15|

प्रत्युत्पन्ना नय-हिमगिरेरायता चामृताब्धेः
या देव त्वत्पद-कमलयोः संगता भक्ति-गंगा|
चेतस्तस्यां मम रुजि-वशादाप्लुतं क्षालितांहः
कल्माषं यभ्द्रवति किमियं देव सन्देह-भूमिः|16|

प्रादुर्भूत-स्थिर-पद-सुख त्वामनुध्यायतो मे
त्वय्येवाहं स इति मतिरुत्पद्यते निर्विकल्पा|
मिथ्यैवेयं तदपि तनुते तृप्तिमभ्रेषरुपां
दोषात्मानोऽप्यभिमत-फलास्त्वत्प्रसादाभ्द्रवन्ति|17|

मिथ्यावादं मलमपनुदन्सप्तभंगी-तरगैं:
वागम्भोधिर्भुवनमखिलं देव पर्येति यस्ते|
तस्यावृत्तिं सपदि विबुधाश्र्चेतसैवाचलेन
व्यातन्वन्तः सुचिरममृतासेवया तृन्पुवन्ति|18|

आहार्येभ्यः स्प्पृहयति परं यः स्वभावादह्रद्यः
शस्त्र-ग्राही भवति सततं बैरिणा यश्र्च शक्यः|
सर्वागेंषु त्वमसि सुभगस्त्वं न शक्यः परेषां
तत्किं भूषा-वसन-कुसुमैः किं च शस्त्रैरुदस्त्रैः|19|

इन्द्रः सेवां तव सुकुरतां किं तया श्लाघनं ते
तस्यैवेयं भव-लय-करीं श्लाध्यतामातनोति|
त्वं निस्तारी जनन-जलधेः सिद्धि-कान्ता-पतिस्त्वं
त्वं लोकानां प्रभुरिति तव श्लाध्यते स्तोत्रमित्थम्|20|

वृत्तिर्वाचामपर-सद्दशी न त्वमन्येन तुल्यः
स्तुत्यद्राराः कथमिव ततस्त्वय्यमी नः क्रमन्ते|
मैवं भूवंस्तदपि भगवन्भक्ति-पीयूष-पुष्टाः
ते भव्यानामभिमत-फलाः पारिजाता भवन्ति|21|

कोषोवेशो न तव न तव क्वापि देव प्रसादो
व्याप्तं चेतस्तव हि परमोपेक्षयेवानपेक्षम्|
आज्ञावश्यं तदपि भुवनं संनिधिर्वैरहारी
क्वैवंभूतं भुवनं-तिलकं प्राभवं त्वत्परेषु|22|

देव स्तोतुं त्रिदिव-गणिका-मण्डली-गीत-कीर्तिं
तोतूर्तिं त्वां सकल-विषय-ज्ञान-मूर्तिं जनो यः|
तस्य क्षेमं न पदमटतो जातु जोहूर्ति पन्थाः
तत्त्वग्रन्थ-स्मरण-विषये नैष मोमूर्ति मर्त्य:|23|

चित्ते कुर्वन्निरवधि-सुख-ज्ञान-द्दग्वीर्य-रुपं
देव त्वां यः समय-नियमादादरेण स्तवीति|
श्रेयोमार्ग स खलु सुकृती तावता पूरयित्वा
कल्याणानां भवति विषयः पञ्चधा पञ्चितानाम्|24|

भक्ति-प्रह्व-महेन्द्र-पूजित-पद त्वत्कीर्तने न क्षमाः
सूक्ष्म-ज्ञान-द्दशोऽपि संयमभृतः के हन्त मन्दा वयम्|
अस्माभिः स्तवन-च्छलेन तु परस्त्वय्यादरस्तन्यते
स्वात्माधीन-सुखैषिणां स खलु नः कल्याण-कल्पद्रुमः||

वादिराजमनु शाब्दिक-लोको वादिराजमनु तार्किक-सिंहः|
वादिराजमनु काव्यकृतस्ते वादिराजमनु भव्य-सहायः||

                                            END

                                                                                                       

                                                                        (Hindi Version)

                                         Site copyright ã 2004, jaindharmonline.com All Rights Reserved                  

                                                             Best viewed at 800 x 600 screen size